966 — 1370
Od przyjęcia chrztu przez Mieszka I do potęgi zjednoczonego królestwa za Kazimierza Wielkiego. Epoka, która ukształtowała fundamenty państwa polskiego, jego granice, kulturę romańską i pierwszą administrację.
Poznaj historię ↓Mieszko I przyjął chrzest w 966 roku z rąk czeskich. Często powtarza się, że zrobił to, by uniknąć przymusowej chrystianizacji przez Niemców, jednak głównym powodem było wzmocnienie sojuszu z Czechami przeciwko Wieletom.
Bolesław Chrobry był tak potężny, że podczas Zjazdu Gnieźnieńskiego (1000 r.) cesarz niemiecki Otto III nazwał go "bratem i współpracownikiem Imperium" oraz włożył na jego głowę swój własny diadem.
Jedna z najstarszych relikwii w Polsce. Kopia cesarskiej włóczni podarowana Bolesławowi Chrobremu przez Ottona III. Dziś można ją oglądać w skarbcu katedralnym na Wawelu.
Kazimierz Wielki założył około 100 nowych miast i ponad 1000 wsi! Ufundował też ok. 50 zamków obronnych. Powiedzenie "Zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowaną" jest całkowicie uzasadnione.
Król Bolesław II Szczodry (Śmiały) po skazaniu na śmierć biskupa krakowskiego Stanisława ze Szczepanowa, musiał uciekać z kraju na Węgry. Ta zbrodnia wstrząsnęła ówczesną Europą i doprowadziła do utraty korony.
Zanim Władysław Łokietek został królem i zjednoczył Polskę po rozbiciu dzielnicowym, musiał wielokrotnie ukrywać się przed wrogami. Według legendy ukrywał się nawet w jaskiniach (np. Jaskinia Łokietka w Ojcowie).
Zgodnie z polskim prawem, tron mogli dziedziczyć tylko mężczyźni. Jednak szlachta zgodziła się, by córka Ludwika Węgierskiego - Jadwiga - została "królem" (a nie królową-małżonką), omijając w ten sposób prawo.
Początkowo (w 1226 r.) Konrad Mazowiecki sprowadził Zakon Krzyżacki w dobrych intencjach, aby chronić pogranicze przed Prusami. Dopiero z czasem Zakon stał się śmiertelnym wrogiem Królestwa.
Pierwszy historyczny władca z dynastii Piastów. W 966 przyjął chrzest, włączając Polskę do grona chrześcijańskich państw Europy Zachodniej.
Stworzył imperium od Łaby po Kijów. Koronowany na pierwszego króla Polski w 1025 roku, krótko przed swoją śmiercią.
Znakomity wojownik, odzyskał Pomorze. Jego "Ustawa Sukcesyjna" z 1138 roku doprowadziła jednak do długotrwałego rozbicia dzielnicowego.
Jego koronacja w 1320 roku ostatecznie położyła kres niemal dwustuletniemu rozbiciu dzielnicowemu Polski.
Ostatni z dynastii Piastów. Wielki reformator, budowniczy, prawodawca i założyciel pierwszego w Polsce uniwersytetu.
Mieszko I przyjmuje chrześcijaństwo. Dokument "Dagome iudex" (ok. 991 r.) formalnie oddaje państwo polskie pod opiekę papieża.
Powstanie niezależnej polskiej metropolii kościelnej (arcybiskupstwa w Gnieźnie) oraz trzech nowych biskupstw: w Kołobrzegu, Wrocławiu i Krakowie.
Kończy wieloletnie wojny polsko-niemieckie. Bolesław Chrobry zatrzymuje Milsko i Łużyce, udowadniając potęgę swojego państwa.
Bolesław Chrobry zostaje namaszczony na króla. Kilka miesięcy później, po jego śmierci, koronuje się jego syn Mieszko II.
Czeski książę niszczy Wielkopolskę, rabując skarbiec gnieźnieński i wywożąc relikwie św. Wojciecha. Kryzys państwa piastowskiego.
Początek rozbicia dzielnicowego. Bolesław dzieli kraj między synów, ustanawiając zasadę senioratu (najstarszy z rodu sprawuje władzę zwierzchnią).
Książę Konrad Mazowiecki nadaje Zakonowi Szpitala NMP (Krzyżakom) w dzierżawę Ziemię Chełmińską.
Tragiczne starcie rycerstwa polskiego i europejskiego z potężną armią Mongołów. Ginie książę Henryk Pobożny, co wstrzymuje zjednoczenie kraju.
Koronacja Władysława Łokietka w Krakowie oznacza definitywny koniec rozbicia dzielnicowego.
Powstanie Studium Generale, pierwszego uniwersytetu w Polsce i drugiego w Europie Środkowej (po Pradze).
Potężne, surowe budowle z kamienia: rotundy (np. rotunda św. Mikołaja w Cieszynie), kolegiaty (Kruszwica) i słynne Drzwi Gnieźnieńskie, arcydzieło sztuki odlewniczej.
Dzięki pisarzom takim jak Gall Anonim (autor pierwszej Kroniki polskiej ok. 1115 r.) i Wincenty Kadłubek zachowała się pamięć o najstarszych dziejach Polski.
Okres Piastów ustalił terytorium przypominające granice dzisiejszej Polski. Powstała pierwsza stabilna organizacja kościelna i państwowa.
Kazimierz Wielki wprowadził pierwszą w Polsce wielką kodyfikację prawa zwyczajowego, co położyło podwaliny pod nowoczesne sądownictwo.
Przejście od gospodarki prymitywnej do rozwiniętej, trójpolówka w rolnictwie, lokacja setek miast na prawie magdeburskim, wprowadzenie srebrnego grosza.