1310 — 1370
Ostatni król Polski z dynastii Piastów. Wybitny dyplomata, reformator gospodarczy i król-budowniczy, który „zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowaną”.
Kazimierz III Wielki był ostatnim królem Polski z dynastii Piastów. Panował od 1333 do 1370 roku. Po ojcu, Władysławie Łokietku, odziedziczył państwo zjednoczone, ale wyczerpane wojnami i stosunkowo niewielkie.
Swoje rządy opierał na zręcznej dyplomacji, unikając konfliktów zbrojnych z silniejszymi sąsiadami (Krzyżakami i Czechami). Skupił się na umacnianiu państwa od wewnątrz, kodyfikacji prawa i pobudzaniu gospodarki.
W 1364 roku Kazimierz ufundował w Krakowie uniwersytet – drugą najstarszą uczelnię w Europie Środkowej, by kształcić urzędników i prawników.
Zainicjował masową budowę murowanych zamków, murów miejskich i kościołów. Polska za jego czasów całkowicie zmieniła swoje oblicze architektoniczne.
Nadawał przywileje ochronne ludności żydowskiej (statut kaliski) oraz stawał w obronie uciśnionych chłopów, zyskując przydomek „króla chłopów”.
W 1364 zorganizował wielki kongres monarchów europejskich w Krakowie, gdzie znany mieszczanin Wierzynek wydał legendarną, przepyszną ucztę.
Mimo czterech żon (m.in. Aldony Anny i Jadwigi żagańskiej) oraz licznych romansów (m.in. ze słynną Esterką), król nie doczekał się legalnego syna.
Brak dziedzica doprowadził do zawarcia układów, na mocy których po śmierci Kazimierza tron objął jego siostrzeniec, Ludwik Węgierski z dynastii Andegawenów.
Poznaj historie innych królów z dynastii Piastów i Jagiellonów.